In 1865 wordt de persvrijheid in Suriname bij wet geregeld. Kranten krijgen steeds meer een eigen uitstraling, mengen nieuws met commentaar en zijn spreekbuis voor diverse belangen. De Surinamer (1894-1955) en De West, in 1909 opgericht door William Kraan, zijn hier voorbeelden van.
In de twintigste eeuw is Suriname volop in beweging. De afschaffing van de slavernij en de instroom van nieuwe Surinamers leidt tot nieuwe mogelijkheden, maar ook tot onrust en soms onlusten.
In de Surinaamse smeltkroes verschijnen kranten en tijdschriften van diverse signatuur en van en voor de verschillende bevolkingsgroepen. Zo hebben katholieken, protestanten, hindoes, moslims, joden, 'conservatieven', 'liberalen', sociaal-democraten, communisten, creolen, Hindoestanen, Javanen en Chinezen hun eigen bladen, die kortere of langere tijd bestaan.
De belangrijkste kranten in deze periode zijn: Suriname, De Surinamer, De West en De Banier van Waarheid en Recht (1929-1936) van P.A. May en J.C. Sarucco.
Vooral De Banier doet flink wat stof opwaaien in haar "strijd tegen onwaarheid en onrecht". In 1933 schrijft het blad over de 'februari-rellen' die uitbreken bij het bezoek van Anton de Kom aan Paramaribo. Er vallen doden en gewonden door het politieoptreden. De Banier wordt vervolgd voor haar berichtgeving hierover.
« Ga terug naar de afbeeldingen van deze periode