Webtentoonstelling - Tijdschriften


Jeugd en jongeren
Het jeugdtijdschrift begint als bijlage bij reguliere dagbladen. In de loop van de twintigste eeuw ontwikkelt het zich ook als zelfstandig genre.
Vanaf begin twintigste eeuw krijgen Surinaamse kinderen gaandeweg beter onderwijs. Het is vaak een moeizame weg, maar het besef dat kinderen de toekomst van een zich emanciperende samenleving vormen én dat ze kind mogen zijn, wint veld.
De kinder- en jeugdbijlages bij de kranten uit de beginperiode zijn binnen familieverband ter lering en vermaak, zoals De stem voor de jeugd uit 1929 (bijlage bij De Nieuwe Stem) laat zien.
De jeugd- en jongerenbladen van zo'n veertig jaar later vertellen een heel ander verhaal. Hier zijn jongeren aan het woord die zelfbewust en actief meedenken over de samenleving, over de naderende onafhankelijkheid van Suriname en over hún rol hierin.


Politiek en maatschappij
In elke zichzelf respecterende democratische samenleving verschijnen bladen die de belangen en verlangens van verschillende maatschappelijke en politieke groepen laten horen. Veel van deze groepen kunnen hun stem niet kwijt in de bestaande kranten en staan aan de zijlijn van het politieke krachtenveld. Hun bladen proberen mensen te informeren en te mobiliseren voor het eigen gedachtegoed. Zo ook in Suriname.
Zeker in de aanloop naar de onafhankelijkheid en vlak daarna verschijnen er vele bladen die uiteenlopende standpunten verkondigen. 'Linkse' organisaties, al dan niet vanuit een 'zwart' bewustzijn, de vakbonden, de vrouwenbeweging, jongerenorganisaties, bewoners van het binnenland. Ze maken alle gebruik van de drukpers of het stencilapparaat om hun boodschap uit te dragen.


Religie
Vanaf de zeventiende eeuw is Suriname een land met meerdere religies. Engelse en Nederlandse kolonisatoren introduceren er het christendom, terwijl de slaven hun Afrikaanse godsdienst meebrengen, die zij slechts heimelijk in eigen kring, kunnen beleven. De joden vinden in Suriname een plek om hún godsdienst in relatieve vrijheid uit te oefenen. Om de religieuze gebruiken van de oorspronkelijke bewoners bekommert zich vrijwel niemand.
In de negentiende en twintigste eeuw raakt het religieuze spectrum in een stroomversnelling door zending en missie en de instroom van nieuwe bevolkingsgroepen. De protestants-christelijke Herrnhutters (Evangelische Broeder Gemeenschap) weten vooral de zielen van slaven en ex-slaven te winnen voor hun geloof. Later laten ook de katholieken via hun missiewerk van zich horen en maken bekeerlingen onder dezelfde bevolkingsgroep en hun nazaten. Met de komst van Chinezen, hindostanen (hindoes en moslims) en Javanen komen er nog meer godsdiensten bij in Suriname.
In de twintigste eeuw proberen al deze overtuigingen zich een - nieuwe - plek te verwerven in de Surinaamse samenleving. Hun kranten en tijdschriften zijn daar getuigen van.
« Ga terug naar de afbeeldingen van het thema tijdschriften