« Ga terug naar Uitgelicht - Personen
Na in Paramaribo de Hendrikschool te hebben doorlopen, werd Wilfred Lionarons redacteur van het studentenmaandblad Stethoscoop. Lionarons studeerde met een Sticusa-beurs aan het Amsterdamse Instituut voor Perswetenschappen, werd vervolgens in Suriname directeur van de AVROS en in 1957 directeur en later ook eigenaar van radio Rapar (in 1967 verkoopt hij deze zender aan Rashid Pierkan).
In 1969 wordt Suriname verblijd met een nieuw dagblad: Vrije Stem. Deze krant was in 1960 begonnen als weekblad. Eugène Waaldijk, Frits Pengel en Rudy Bedacht, in dienst van de Regeringsvoorlichtingsdienst Suriname (RVDS), waren in 1960 in conflict gekomen met de overheid. Zij werden 'wegens ontoelaatbaar optreden' ontslagen. Een duidelijke reden werd niet gegeven, maar vermoedelijk sympathiseerden althans de eerste twee teveel met de oppositionele nationalisten. Pengel en Bedacht werden later weer in dienst genomen. Gedrieën richtten zij in 1960 het weekblad De Vrije Stem op, dat al spoedig werd overgenomen door een groep aandeelhouders. In oktober 1961 werd Wilfred Lionarons de nieuwe uitgever en tevens hoofdredacteur van het blad. Leo van Sprang wordt mederedacteur. Redacteuren en journalisten van De Vrije Stem (eind 1966 vervalt het lidwoord en het blad heet voortaan Vrije Stem) waren onder anderen Hans Prade, Cyrill Karg, Benny Ch. Ooft, Eugène Gessel, Leonard Herkul en Ewald Sluisdom. Vanaf 22 januari 1969 verschijnt Vrije Stem als dagblad (zie ook Vrije Stem »)
Bij de overname van het weekblad De Vrije Stem begon Wilfred Lionarons een drukkerij die werd ingericht door de Amsterdamse lettergieterij Tetterode. Drukkerij Lionarons verdiende meer aan het drukken van boeken (onder meer van Verlooghen) en het Gouvernements Advertentieblad dan aan De Vrije Stem, dat pas begon te renderen toen het - als dagblad - in de jaren zeventig hogere oplages haalde. Wilfred Lionarons heeft zijn sporen dan ruimschoots verdiend als journalist en media-directeur.
Lionarons is een overtuigd democraat, wars van elke vorm van autoritair gezag. In het dagblad Vrije Stem volgt hij 'de politiek' kritisch en hij trekt goede, gekwalificeerde journalisten en redacteuren aan die ook hun stempel op het blad drukken. Zijn kritisch geluid wordt hem door het militaire bewind niet in dank afgenomen. Regelmatig wordt Lionarons bij de militairen ter verantwoording geroepen. Tegen journalist Patrick Meershoek (Het Parool, 6 november 2007) zegt hij hierover: "Dat ging er weinig zachtzinnig aan toe. Veel geschreeuw en dreigementen. Ik moet erbij zeggen dat ze me nooit hebben aangeraakt. Anderen werden wel mishandeld, maar ik niet." In december 1982 valt abrupt het doek voor de Vrije Stem. In de nacht van 7 op 8 december worden de drukkerij en kantoren van de Vrije Stem door de militairen in brand geschoten. Militairen vatten post bij het brandende gebouw om het blussen te voorkomen. In de daarop volgende nacht worden zestien prominente tegenstanders van het militaire regime opgepakt en worden allen op één na de volgende dag geëxecuteerd, onder wie vier journalisten. Ook Wilfred Lionarons blijkt op de dodenlijst te staan, maar hij is op dat moment voor een congres in de Verenigde Staten. Hij zal nooit meer naar Suriname terugkeren en vestigt zich voorgoed in Nederland. Lionarons is in Nederland nog een tijd hoofdredacteur van de Weekkrant Suriname, het orgaan van politieke vluchtelingen uit Suriname, waaraan ook Waaldijk zijn bijdrage zal verlenen met een aantal artikelen. Het herstel van het burgerbewind in 1987 doet Wilfred Lionarons niet van gedachten veranderen wat betreft eventuele terugkeer naar Suriname. Er bestaat voor hem geen reden om ooit weer terug te keren naar Suriname. Zijn huis, zijn drukkerij aan de Dr. Nassylaan en de krant zijn tijdens het militaire bewind vernietigd, het land dat hij verlaten heeft zal hij daar niet meer aantreffen.
Bron: Michiel van Kempen, Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur