« Ga terug naar Uitgelicht - Personen
Leo Morpurgo gaat naar de Paulusschool in Paramaribo, waar hij in 1940 zijn diploma behaalt. Aangezien er in Suriname in die tijd geen officiële mogelijkheid is om rechten te studeren, krijgt Morpurgo in de namiddag en 's avonds les van 'praktizijns' (advocaten) en overdag werkt hij op het kantoor van'praktizijn' Phili Samson. Hij maakt de studie niet af en begint zijn journalistieke loopbaan in 1943 bij Het Nieuws, het nieuwe dagblad van zijn vader Alfred Morpurgo.
Veel medewerkers van Surinaamse kranten worden in 1942 opgeroepen voor de dienstplicht. Leo, die in die periode Engels studeert, wordt door zijn vader gevraagd om bij hem te komen werken en de berichten van Associated Press (AP) voor Het Nieuws te vertalen. Het is voor het eerst dat er in Suriname gebruik wordt gemaakt van berichten van een internationaal persagentschap.
Door zelfstudie ontwikkelt Leo zich verder in de journalistiek. In een interview met Kompas in 1996 zegt hij over de nieuwsgaring in die periode: "De grote aantrekkingskracht bij de krant was toen dat de hoofdredacteur voortdurend overhoop lag met polemieken. En dat was de grootste attractie. Wie heeft wie nu weer uitgescholden en hoe. Dat was de krant."
In 1958 wordt zijn vader Alfred Morpurgo minister van Onderwijs en dagblad Het Nieuws wordt overgedragen aan Leo. Als gevolg van een conflict tussen vader en zoon, sluit Leo na ongeveer twee jaar de krant. In 1960 krijgt hij een aanbieding van de heren Jong Tjien Fa en Tjong A Kiet om bij de Ware Tijd hoofdredacteur te worden. Per 1 januari 1961 begint hij zijn werkzaamheden bij de krant.
Nieuwsblad de Ware Tijd (vaak afgekort tot dWT) verschijnt sinds september 1957. In de beginjaren verschijnt de krant 's avonds rond 20.00 uur met de datum van de daarop volgende dag. Later wordt het een echt ochtendblad.
Leo Morpurgo is naast zijn hoofdredacteurschap ook correspondent voor AP, en NRC en NRC Handelsblad.
In 1968 heeft de Ware Tijd een oplage van circa 7.000 exemplaren. 80% van de redactionele tekst wordt aangeleverd door het ANP, dat in Paramaribo een kantoor heeft met twee journalistieke krachten, Georg Hering en Ab Judell sr. In de loop van de tijd stijgt de oplage naar 20.000. Het werk op de drukkerij met vier zetmachines en drie persen is zeer tijdrovend. Na een periode waarin met offset-rotatie gewerkt wordt, bereikt het blad, mede door de objectiviteit en kritische berichtgeving van Morpurgo, een oplage van 40.000 exemplaren.
In 1973 nemen Morpurgo en Jozef Slagveer het initiatief om de Surinaamse Journalisten Kring (SJK) op te richten. Morpurgo is voorzitter van de SJK. De voornaamste zorg van de SJK is de vrijheid van drukpers. Leo Morpurgo gaat uit van het standpunt dat het een recht is om het publiek goed voor te lichten. De censuur van eind 1982 tot mei 1984 zijn voor hem zeer onaangename jaren. Een ander dieptepunt in zijn journalistieke loopbaan is voor hem het niet verstrekken van deviezen, waardoor de Ware Tijd dertien keer gesloten is geweest. Slagveer is overigens de eerste die na de coup van 1980 zelf aan de nieuwe censuur meewerkt.
Tot in 1996 is Leo Morpurgo de hoofdredacteur van de Ware Tijd. In dat jaar wordt hij opgevolgd door de journaliste Nita Ramcharan die tot 2003 hoofdredacteur van de krant is. In 2005-2006 staat de krant onder leiding van Desi Truideman. Sinds 2007 is Ricardo Carrot redactie-coördinator. Uitgever van de Ware Tijd is de familie Jong Tjien Fa.
Vanaf eind 2002 geeft de Ware Tijd enkele jaren een maandblad uit, het opinieblad Paramaribo Post.
In Nederland verschijnt sinds 2004 ook een weekeditie van deze krant, met het Surinaamse nieuws van de afgelopen week, gebaseerd op eerder verschenen berichten in de Surinaamse editie. De Ware Tijd brengt op verschillende dagen verschillende bijlagen uit. Zo verschijnt in de zaterdageditie de Ware Tijd Literair, dat sinds 1986 de belangrijkste wekelijkse bron van en over literatuur is voor het land. In deze zaterdageditie schrijft Morpurgo muziek- en theaterrecensies en later ook literatuurrecensies.
Als Leo Morpurgo, nestor van de Surinaamse journalistiek, 'Moppie' voor zijn vrienden, in 1996 een punt achter zijn journalistieke loopbaan zet, wordt de band met de krant echter niet verbroken, Morpurgo blijft in de directie van de Ware Tijd.